ถ้าขี้เกียจอ่านว่าทำไมผมหายไป อะไรแบบนี้ เลื่อนข้ามตรงนี้ไปได้ครับ


         ช่วงนี้ผมจะหายไปจากบล็อกบ่อยนิดนึงนะครับ อันเนื่องมาจากชีวิตวุ่นวายแสนสาหัส จึงไม่มีเวลามานั่งเขียนบทความยาวๆให้ได้อ่านเหมือนก่อนหน้านี้ แต่อีกไม่นานก็คงจะกลับเป็นปกติแล้วล่ะครับ

            และถ้ามีคำถามว่า ทำไมผมไม่ใช่คำว่า “ว่าด้วยเรื่องของ…” กับเอ็นทรี่นี้ คำตอบคือ “ว่าด้วยเรื่องของ…” จะเป็นการเอาสัตว์แต่ละชนิด มาเสนอสรรพคุณโดยเน้นที่ข้อมูลจากหนังสือหรือเว็บต่างๆครับ และรูปก็จะเป็นรูปที่ไปหาๆมาจากเน็ต เพราะไม่มีปัญญาบินไปต่างประเทศเพื่อถ่ายแมลงโหดๆ เช่น bullet ant

              แต่ “โลกที่ถูกนำมาขยายใหญ่” จะเป็นการเล่าประสบการณ์ของตัวผมเอง ที่คลั่งไคล้ในสัตว์เหล่านี้ จนตามเข้าไปศึกษาใกล้ๆ และนำมาเล่าต่อจากประสบการณ์ตรงๆ จะไม่เน้นข้อมูลจากหนังสือ แต่จะเน้นความคิดเห็นและสิ่งที่คิดอยู่ในหัว ขณะที่เข้าไปดูสัตว์นั้นๆใกล้ๆครับ

             สำหรับความอลังการของมันอาจจะยังไม่มาก เพราะผมไม่มีทุนและเวลา ตอนนี้ยังต้องอ่านหนังสือสอบเข้ามหาลัยอยู่เลย แต่ความคลั่งไคล้ต่อสัตว์พวกนี้มันมากเหลือเกิน จนหยุดทำไม่ได้ครับ 555

---------------------------------------------------------

 

            แมลง เป็นสัตว์ที่อยู่ใกล้ตัวพวกเรามากๆ และผมกล้าพูดว่ามากที่สุด ทุกที่ๆเราไป ต้องมีแมลงประดับฉากอยู่เสมอ แค่บางครั้งเราอาจจะไม่เห็นมัน จนรู้สึกว่ามันไม่มีตัวตน ยกตัวอย่างง่ายๆ แค่ยุงบินมาตอมเราแล้วเราเล็งจะตบ บางครั้งมันยังสามารถรอดจากสายตาไปได้เฉยๆเลย ทั้งๆที่กำลังเพ่งมองมันอยู่แท้ๆ

 

           โลก สำหรับแมลงนั้นใหญ่โตมโหฬารและอันตรายกว่าที่เราเห็นมากๆ เพียงแค่ต้นไม้หนึ่งต้นก็สามารถเป็นเหมือนเมืองที่สลับซับซ้อนได้สำหรับมัน ซอกไม้เล็กๆก็สามารถจะเป็นบ้านเช่าถูกๆให้มันได้ซุกหัวนอน และสิ่งที่ดูธรรมดาสุดๆสำหรับเรา อย่างเช่น “ฝน” ก็สามารถอันตรายขนาดที่จะฆ่าพวกมันได้เลยทีเดียว

           เพราะฉะนั้น ผมจะขอเริ่มต้นด้วยการเสนอผลงานที่ใกล้ตัวสุดๆก่อนแล้วกันครับ

 

           สำหรับผมการถ่ายรูปแมลงนั้น ผมกล้าพูดเลยครับว่าหนึ่งในแมลงที่ถ่ายยากที่สุด คือ ยุง ตัวก็เล็กบินก็ส่งเสียงน่ารำคาญ ไหนจะมากัดเราอีก เกาะก็ไม่ยอมเกาะนิ่งๆ จะถ่ายยุงครั้งนึงนี่ต้องใช้ความอดทนค่อนข้างสูงมาก

          และรูปนี้ที่ผมถ่ายมา ผมต้องทนนั่งนิ่งๆกลางแดดและใช้สมาธิ(ที่มีอยู่น้อยนิด)กวาดสายตาหายุงจนลายตาไปหมด จนในที่สุดมันก็ไปเกาะอยู่ที่ใบไม้ แต่ความยากลำบากยังไม่จบลง

         กล้องที่ผมใช้ เป็นกล้องวิดิโอเล็กๆที่มีเลนส์มาโครสำหรับถ่ายใกล้ๆ ผมก็ต้องค่อยๆยื่นกล้องเข้าไป ซูมนิดซูมหน่อย โดยไม่ทำให้ยุงตกใจ และทำให้มือไม่สั่น ซึ่งผมเป็นคนที่มือสั่นเวลาถ่ายรูป ผมจึงพยายามนั่งท่ายิงปืนรด. เพื่อตั้งกล้องให้นิ่ง และในที่สุดก็ได้มา ><

       แต่โดนยุงกัดที่คอไปตุ่มนึงครับ ตอนไหนไม่รู้ แถมเป็นยุงลายซะด้วย = =

 

          ผีเสื้อ เป็นแมลงอีกชนิดที่นำพาความหงุดหงิดและเหนื่อยใจมาให้กับคนชอบถ่ายรูปแมลงอย่างผม เพราะบางตัว เดินเข้าไปใกล้ระยะหนึ่งเมตรมันก็เผ่นแน่บแล้ว ไม่ว่าจะย่องเบา จะเอื้อมมือไปอีกนิด มันก็จะบินตลอด และนานๆครั้งจะเกาะนิ่งๆสักที

         สำหรับรูปนี้ ผมเจอมันบินอยู่ไกลๆ ก็รีบเดินตาม จนกระทั่งมันไปหยุดเกาะอยู่ที่ใบไม้ใบเล็กๆ ผมจึงทดสอบว่าตัวนี้มันตื่นขนาดไหน ด้วยการลองค่อยๆยื่นกล้องเข้าไปใกล้ๆก่อน ดูว่ามันจะบินหนีที่ระยะประมาณไหน ปรากฏว่าได้ใกล้พอสมควรครับ แต่ระยะเผาขนคงทำไม่ได้

          คราวนี้มันก็บินขึ้นแล้ววนไปวนมาสองสามรอบก่อนจะไปหยุดลงอีกครั้งบนใบกล้วยเตี้ยๆ ผมก็พยายามรักษาระยะไม่ให้ใกล้เกินไป และก็กดถ่ายจนได้มา2รูป

          ที่จริงแล้วผมเป็นคนชอบแมลงขนาดใหญ่นะ มันสวยสะใจดี แต่ว่านานๆทีจะถ่ายได้สักตัว อย่างเช่นตอนไปเที่ยว เจอผีเสื้อหางติ่งตัวเบ้อเริ่มถึงสองครั้ง แต่ไม่มีครั้งไหนที่เข้าไปไกลพอจะถ่ายรูปได้เลย

          ความยากของการถ่ายผีเสื้อบางประเภทคือ ลายที่ดึงดูดใจ มันอยู่ด้านหลังของปีก ทำให้เวลามันหุบปีกแล้วจะไม่เห็น ต้องอาศัยจังหวะที่มันเกาะแล้วค่อยๆกางปีกออก จึงจะถ่ายมุมสวยๆได้

 

         ดูแต่แมลงกันแล้ว มาดูนักล่าของแมลงกันบ้าง ตัวนี้คือ แมงมุมกระโดด ครับ เป็นแมงมุมที่หาได้ทั้งตามเมืองและในป่าลึก บางตัวมีสีสดสวยงามมาก บางตัวก็ดำๆเรียบๆ แต่มันดูเป็นแมงมุมที่ฉลาดนะครับ

 

         แมงมุมกระโดด ถือว่าเป็นสัตว์ที่ถ่ายไม่ยาก กลางๆ เพราะยื่นกล้องเข้าไปได้ใกล้พอสมควร แต่บางครั้งมันก็ตกใจหนีบ้าง และเวลาหนีมันจะหนีตามชื่อของมันเลยครับ มันจะ“กระโดด” แต่ไม่ต้องกลัวไปถ้าหากมันกระโดดไกลมาตกบนตัว เพราะแมงมุมกระโดดไม่กัดครับ ยกเว้นว่า ว่าง เอามือไปกดตัวมันลงบนผิว

         สำหรับตัวนี้เจอที่หน้าบ้านเลย ผมว่าเป็นตัวที่ลายดูเรียบๆแต่สวยมาก ขาวดำ เป็นสีที่อยู่ด้วยกันแล้วดูเท่

 

         นี่คือรูปยอดฮิตของคนที่ถ่ายแมงมุมกระโดด ตาแมงมุมครับ สวยมาก และไม่เคยคิดว่าจะมีโอกาสถ่ายด้วยมือของตัวเอง เป็นรูปที่ผมภูมิใจมากๆ ถึงมากที่สุด ผมว่าท่าทางของแมงมุมกระโดดนั่นน่ามองมาก ดูมันเป็นคนที่คิดและเล็งก่อนจะกระโดดสักครั้ง ก่อนจะจับเหยื่อสักครั้ง

         บางทีถ้าไปนั่งส่องมุ้งลวดประตู อาจจะเจอแมงมุมกระโดดจับยุงอยู่ก็ได้นะครับ 55 ผมเคยเจอ

 

          และสำหรับรูปนี้ รูปที่เสี่ยงชีวิตมากที่สุดสำหรับผม(ตอนนี้) นั่นคือ เครื่องบินรบแห่งโลกแมลง “ต่อหัวเสือ” ครับ และไม่ได้มีแค่ตัวหรือสองตัว แต่ที่ไปถ่ายมา อยู่กันทั้งรังเลยครับ

           ต่อหัวเสือรังนี้มาอาศัยบนดาดฟ้าบ้านผมได้สักพักนึงแล้ว จนกระทั่งรังใหญ่โตมโหฬารและสมาชิกเต็มบ้านหลานเต็มเมือง แต่ผมไม่คิดจะกำจัดมันนะครับ 555

          คติของผมครับ “เราไม่ทำอะไรมัน มันไม่ทำอะไรเรา เพราะเราไม่ใช่เหยื่อมัน” แต่ท่องไปเถอะ ถ้าถามว่าพอเข้าไปประชิดรังขนาดนี้ กลัวไหม? กลัวครับ บอกตามตรงว่าตอนใกล้มากๆนี่มือสั่นเลย เพราะมันอยู่ตรงทางเดินซอกๆของดาดฟ้า หนียาก และมีสิทธิสะดุดนู่นนี่ล้มแล้วโดนรุมแบบในหนังได้เลย และต่อหัวเสือที่อยู่เป็นรังแบบนี้ ฆ่าคนได้เลยครับ

 

             ต่อหัวเสือนับว่าเป็นแมลงที่ผมหลงใหลเช่นกัน เพราะผมเคยบอกแล้วว่าชอบแมลงตัวใหญ่ๆ มันสวยสะใจดี และความน่าเกรงขามของมันเองก็เป็นหนึ่งในสิ่งที่ทวีคูณความงดงามขึ้นไปอีก ซึ่ง ณ จุดนี้ ผมเพ้อไปคงมีน้อยคนที่จะเข้าใจว่ามันสวยยังไง 555

            แต่ก็อย่างที่เห็นแหละครับ ผมชอบมาก และอยากจะลองกลับเข้าไปถ่ายให้ใกล้กว่านี้อีก แต่ขึ้นไปแล้วเปลี่ยนใจทุกที มันยืนจังก้าหน้ารังเป็นสิบๆตัว กระพือปีกสแตนบายพร้อมจู่โจมตลอด แถมหน้าตาต่อหัวเสือก็ทำหน้าโหดตลอดเวลา 5555 ไว้ทำใจได้จะลองกลับไปหามันละกันครับ

            การถ่ายรูปแมลงนับว่าเป็นกิจกรรมที่สนุกที่สุดอย่างนึงสำหรับผม แต่มันก็ต้องใช้ความอดทนสูงมาก เพราะแมลงมันไม่หยุดแล้วหันหน้ามาเก๊กท่าให้ถ่ายเหมือนคน อีกทั้งแมลงบางตัวยังทำร้ายเราได้อีกด้วย เพราะฉะนั้นคนที่จะทำอะไรแบบนี้ ต้องมีใจชอบมันจริงๆ ไม่งั้นคงทนทำไม่ได้หรอก ขนาดผมชอบ ผมยังหงุดหงิดด่าแมลงในใจออกบ่อย ว่าทำไมเอ็งไม่เกาะนิ่งๆซะทีวะ!!

           สำหรับวันนี้ ผมคงมานำเสนอแค่นี้ก่อน ไว้มีเรื่องราวเพิ่มเติมจะมาเล่าต่อ สวัสดีทุกคนครับ ^^

 

----------------------

เพจบล็อก

http://www.facebook.com/pagetanbabasnake

--------------------
เอ็นทรี่อื่นๆ

 Realm of knowledge (รวมเอ็นทรี่ความรู้อื่นๆ)

 

Comment

Comment:

Tweet

ผมโดนกััดหลายวันทำไงดี

#11 By (171.96.249.36|171.96.249.36) on 2015-04-17 21:39

ผมโดนกััดหลายวันทำไงดี

#12 By (171.96.249.36|171.96.249.36) on 2015-04-17 21:39

ผมโดนกััดหลายวันทำไงดี

#9 By (171.96.249.36|171.96.249.36) on 2015-04-17 21:39

ผมโดนกััดหลายวันทำไงดี

#10 By (171.96.249.36|171.96.249.36) on 2015-04-17 21:39

ผมโดนกััดหลายวันทำไงดี

#7 By (171.96.249.36|171.96.249.36) on 2015-04-17 21:39

ผมโดนกััดหลายวันทำไงดี

#8 By (171.96.249.36|171.96.249.36) on 2015-04-17 21:39

เสียวสุดก็พวกต่อหัวเสือนี่แหละ
แมงมุม  ตา แบ๊ว  มากค่ะ  อิอิ

#5 By OxyVenuz(A-Ae) on 2012-09-24 13:42

Hot! Hot! Hot! Hot!
แมงมุมตัวนี้.. มองแวบแรกเหมือนลายหัวกระโหลกจริงๆ 
ถ้าตัวใหญ่สักหน่อย..
คงดูน่าเกรงขามนะครับ^^
ถ่ายรูปสวยจังค่ะ ,, การทำในสิ่งที่รัก เราจะมีความสุขกับมันเสมอ ^ ^ 
พี่ก็ชอบแมลงนะ เลยเลือกเรียนด้านกีฏวิทยา ยิ่งเรียนก็ยิ่งชอบ แล้วก็มีความสุขทุกครั้งที่ได้เจอแมลงตัวใหม่ๆที่ไม่คุ้นเคย ได้ศึกษาเกี่ยวกับมันอย่างละเอียด

สู้ๆๆค่ะ Hot! Hot! Hot!

#3 By จับฉ่าย on 2012-09-23 20:38

confused smile Hot! Hot!  ต่อหัวเสืออันตรายมากเลยครับsad smile

#2 By dp on 2012-09-23 19:46

หนูเกียจเเมงมุม(มาก)นะ เเต่เเมงมุมพี่มันน่ารักอะ
>.<

#1 By Avenged_Sevenfold on 2012-09-23 19:09